Heeey,
Ik ben Anouk, ik ben 12 jaar oud, bijna 13. Ik heb bedacht een blog te starten en mijn gevoelens daarin op te schrijven aangezien dat werd aangeraden door mijn psycholoog, en tja zij moet het vast goed weten aangezien zij daarin heeft gestudeerd. En daarop heb ik haar advies maar opgevolgd, ik start een vers, nieuw blog. Opschrijven in een soort dagboek helpt maar zelden bij mij, typen helpt daarintegen wat meer. Ik weet niet hoe, dus dat moet je mij niet vragen haha ;)
Gaanderweg zal er steeds meer over mij bekend worden, aangezien ik nu meteen nog niet bam mijn hele levensverhaal hier neer ga pleuren. Dat lijkt me sowieso een beetje vreemd. Ik denk misschien morgen als ik even tijd heb kan ik nog wat meer bloggen, maar ik heb iniedergeval een zware tijd achter de rug, alhoewel haha, nog steeds eigenlijk als ik eerlijk ben. Nouja, waarschijnlijk komt morgen of vanavond als ik nog niet ga slapen mijn levensverhaal erop. In een aparte blogpost, dat vind ik netter dan dat ik al een ellenlang lulverhaal heb zitten ophangen.
But i bettah be goin', so bye for now my sweethearts <3
Love y'all.
Over je gevoelens praten is altijd heel erg belangerijk, zodat je je gedachtes ook een keer leeg kan maken. Huilen over dingen is ook niet erg, het lucht alleen op. Blijf jezelf, want dat is het belangrijkste ;)
BeantwoordenVerwijderen